AI Design Authority

Βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής στην ανάπτυξη λογισμικού. Η συζήτηση συχνά αφορά ποια αν η AI γράφει τον καλύτερο κώδικα (Claude vs. ChatGPT) ή πού πού πρέπει να φιλοξενείται η AI (IDE ή CLI). Αλλά αυτή δεν είναι η σωστή διατύπωση του ερωτήματος.

Το πρόβλημα δεν είναι το παραγωγή του κώδικα. Είναι το επαλήθευση του.

Αν αγκαλιάσουμε την AI ως «Vibe Coders» — όπου ορίζουμε την πρόθεση και η AI αναλαμβάνει την εκτέλεση — θα δημιουργήσουμε μια τεράστια ροή νέου λογισμικού. Ένα σμήνος πρακτόρων AI μπορεί σε ένα λεπτό να παράγει περισσότερος κώδικας απ’ ό,τι ένας έμπειρος προγραμματιστής μπορεί να ελέγξει σε μία εβδομάδα. Ο άνθρωπος έχει γίνει το σημείο συμφόρησης.

Η λύση δεν είναι περισσότερα άνθρωποι. Η λύση είναι μια Αρχή Σχεδιασμού AI.

Από τεχνίτη σε διευθυντή εργοστασίου

Παραδοσιακά, η «Design Authority» είναι μια ομάδα αρχιτεκτόνων που συνεδριάζει μία φορά την εβδομάδα ή το μήνα για να εγκρίνει ή να απορρίψει ένα σχέδιο. Σε έναν κόσμο του υψηλής-ταχύτητας ανάπτυξη AI αυτό το μοντέλο είναι εξαιρετικά παρωχημένο. Είναι πολύ αργό και αντιδραστικό.

Αν μεταβούμε σε «Disposable Code» — λογισμικό που δεν αναδιαρθρώνουμε αενάως, αλλά το πετάμε και το αναγεννάμε όταν αλλάζουν οι απαιτήσεις — τότε ο ρόλος μας αλλάζει ριζικά. Δεν είμαστε πλέον μαστόροι που τοποθετούν τούβλο-τούβλο. Είμαστε οι αρχιτέκτονες του εργοστασίου που εκτυπώνει τα τοιχώματα.

Αλλά ποιος ελέγχει αν αυτά τα τοιχώματα είναι όρθια;

Το «Γάντλετ»: Μια αυτοματοποιημένη δοκιμασία φωτιάς

Μια AI Design Authority δεν είναι ένα άτομο, αλλά ένα pipeline. Ένα «Gauntlet» μέσα από το οποίο κάθε γραμμή παραγόμενου κώδικα πρέπει να περάσει για να φτάσει στην παραγωγή. Αυτή η διαδικασία δεν αντικαθιστά την ανθρώπινη ανασκόπηση κώδικα με τίποτα, αλλά με κάτι καλύτερο.

Λειτουργεί σε τρία επίπεδα:

1. Η Εκτελεστική Εξουσία (Η Γενεά)
Δεν ζητάμε από μία μόνο AI να δώσει λύση, ζητάμε τρεις. Αφήνουμε το Gemini 3, το GPT-5 και ένα ανοιχτού κώδικα μοντέλο (όπως το Llama) να δουλέψουν παράλληλα στο ίδιο πρόβλημα. Αυτό αποτρέπει τη σήραγγα εστίασης και διασπά την «ενδεχομένως αδράνεια» που μερικές φορές εμφανίζουν τα LLM. Αυτή η προσέγγιση είναι επίσης επιστημονικά τεκμηριωμένη και αποδεικνύει ότι μπορείτε να αποτρέψετε τις παραισθήσεις της AI και να χτίσετε πολύ μακριές αλυσίδες χωρίς λάθη

2. Το Σκληρό Φιλτράρισμα (Ο Νόμος)
Εδώ δεν υπάρχει συζήτηση. Ο κώδικας πρέπει να μεταγλωττιστεί. Οι linters δεν πρέπει να διαμαρτύρονται. Και το κρίσιμο: οι Δοκιμές μαύρου κουτιού πρέπει να περάσουν. Δεν ελέγχουμε αν η συνάρτηση λειτουργεί εσωτερικά (αυτό μπορεί να χειραγωγηθεί από την AI), ελέγχουμε αν το σύστημα εξωτερικά κάνει ό,τι πρέπει. Αποτυγχάνει το τεστ; Ευθεία στον κάδο.

3. Το Μαλακό Φιλτράρισμα (Η Κριτική Επιτροπή AI)
Αυτή είναι η πραγματική καινοτομία. Οι εναπομείνασες λύσεις υποβάλλονται σε μια εξειδικευμένη «Voting AI». Αυτός ο πράκτορας δεν γράφει κώδικα, αλλά διαβάζει κώδικα. Έχει εκπαιδευτεί με βάση τις αρχές αρχιτεκτονικής μας, τις απαιτήσεις ασφάλειας (OWASP, ISO) και τους κανόνες συμμόρφωσης (EU AI Act).
Ψηφίζει: «Η Λύση Α είναι ταχύτερη, αλλά η Λύση Β είναι ασφαλέστερη και ακολουθεί καλύτερα την αρχιτεκτονική μικροσυστημάτων μας.»

Ο νικητής πηγαίνει σε παραγωγή.

Η Τριαρχία της Εξουσίας του Λογισμικού

Αυτό το μοντέλο επιβάλλει διαχωρισμό των εξουσιών που λείπει σε πολλά τμήματα.

• Η Νομοθετική Εξουσία (Ο Αρχιτέκτονας): Ο Αρχιτέκτονας γράφει τη «Σύσταση». Τα prompts, τα έγγραφα αρχιτεκτονικής (project-description.md, rules.md, skills.md en principles.md), οι αυστηρές απαιτήσεις. Ο αρχιτέκτονας καθορίζει τι τι κατασκευάζουμε, ποιος το κατασκευάζει, πώς και γιατί.
• Η Εκτελεστική Εξουσία (Οι Coding Agents): Αυτοί εκτελούν. Γρήγορα, οικονομικά και υπό την επίβλεψη ανθρώπινων προγραμματιστών.
• Η Δικαστική Εξουσία (Η Design Authority): Ένα ανεξάρτητο επίπεδο τεχνητής νοημοσύνης που ελέγχει τη νομιμότητα.

Συμπέρασμα: Ο νέος ρόλος του Αρχιτέκτονα

Μας απελευθερώνει από την τυραννία των συντακτικών σφαλμάτων και μας επιτρέπει να επικεντρωθούμε σε ό,τι είμαστε καλοί: συστημική σκέψη. Επαλήθευση της αλήθειας. Δομή και λήψη αποφάσεων.

Το ερώτημα δεν είναι αν η AI μπορεί να γράψει τον κώδικά μας. Αυτό το θέμα έχει ήδη κριθεί. Ο κώδικας θα γίνει σε μεγάλο βαθμό αναλώσιμο προϊόν.
Το ερώτημα είναι: Τολμάς να χάσεις τον έλεγχο των κωδικός να αφήσουμε, ώστε να ανακτήσουμε τον έλεγχο πάνω στο ποιότητα να το ανακτήσουμε;

πες μου το