უკვე წლებია, ინდუსტრიაში რობოტები უზრუნველყოფენ მარტივი სამუშაოების ავტომატიზაციას. ამ დრომდე ამას უმუშევრობის ზრდა არ გამოუწვევია, თუმცა, ამ მოსაზრების თანახმად, ეს შეიცვლება.
ამრიგად, დამატებითი კეთილდღეობა მხოლოდ რამდენიმე ადამიანის — (დიდი) კომპანიების მფლობელებისა და მენეჯერების — ხელში აღმოჩნდება. თავდაპირველად, მდიდრებსა და ღარიბებს შორის სხვაობა კიდევ უფრო გაიზრდება. პირველ რიგში, დაბალი კვალიფიკაციის მქონე ადამიანები დაკარგავენ სამსახურს და მათ ადგილს შემცვლელები აღარ დაიკავებენ. ნიდერლანდებში ისინი უმუშევრობის დაზღვევითა და სოციალური დახმარებით გათვალისწინებულ უსაფრთხოების სისტემაში აღმოჩნდებიან. სხვა ქვეყნებში, მაგალითად, აშშ-ში, ეს ბევრად უფრო სწრაფად გამოიწვევს უკიდურეს სიღარიბეს. ამიტომ ძნელი არ არის იმის წარმოდგენა, რომ ამან შეიძლება მასშტაბური უკმაყოფილება და შესაძლოა რევოლუციებიც კი გამოიწვიოს. იმედი უნდა ვიქონიოთ, რომ ეს მხოლოდ გარდამავალი პერიოდი იქნება, რომლის დროსაც პოლიტიკის შემმუშავებლები ცვლილებებს განახორციელებენ, რათა გაზრდილი კეთილდღეობით ყველამ შეძლოს სარგებლობა. ეფექტიანი პოლიტიკის შემუშავება და განხორციელება გადამწყვეტია ამ გარდაქმნის სწორად წარმართვისთვის.
თუმცა საბოლოოდ ამ განვითარების შეჩერება შეუძლებელია — უბრალოდ იმიტომ, რომ ეს ტექნიკურად შესაძლებელია და ხელოვნური ინტელექტისა და რობოტიზაციის მეშვეობით დიდი ფულისა და ძალაუფლების მოპოვებაა შესაძლებელი.
თუ საბოლოოდ უმაღლესი განათლების მქონე ადამიანებიც ხელოვნური ინტელექტის გამო უმუშევრად დარჩენას იძულებულნი გახდებიან, მთავრობას ჩარევა მოუწევს. ამის გაკეთება შესაძლებელია კეთილდღეობის (იმ დროისთვის) სუპერმდიდრებსა და უმუშევრებს შორის გადანაწილებით. ვინაიდან ეროვნული მთავრობა მრავალეროვნულ კომპანიებზე საკმარის გავლენას ვეღარ მოახდენს, თანამშრომლობა აუცილებელი გახდება. პოზიტიური გათვლით, ვივარაუდოთ, რომ საბოლოოდ ამას შევძლებთ. მაშინ ვიცხოვრებთ დიდი თავისუფლებით, თავისუფალი დროითა და კეთილდღეობით იმ მომენტამდე, სანამ ბოლო სამუშაოც უფრო ჭკვიანი რობოტებით ჩანაცვლდება. იმ მომენტში, ან ცოტა ადრე, ეკონომიკა, როგორც ჩვენ ვიცნობთ, გაქრება და ყველაფერი უფასო გახდება. რობოტები ყველაფერს აწარმოებენ, მათ შორის ნედლეულის მოპოვებასაც, და რადგან ისინი სანაცვლოდ არაფერს ითხოვენ, ამას უფასოდ, დღე-ღამეში ოცდაოთხი საათი, წელიწადში სამას სამოცდახუთი დღე აკეთებენ. ამიტომ პროდუქტებისა და მომსახურების ფასები თანდათან უფრო და უფრო დაიწევს, სანამ საბოლოოდ ნულს არ გაუტოლდება.
ეკონომიკა გაქრა; სიმდიდრეს აღარ აქვს მნიშვნელობა, რადგან ყველაფერი უფასოა.
მაშინ წარმოიქმნება ჩრდილოვანი ეკონომიკა, როგორიც დღესაც არსებობს ქვესკნელსა და კანონიერ სამყაროს შორის, თუ შევეცდებით, სხვა გზებით განვასხვავოთ თავი? ამჟამად პასუხი არ ვიცი. რაც ვიცი, ის არის, რომ ზემოთ აღწერილი სცენარი რეალურია და მზად უნდა ვიყოთ როგორც დღევანდელობასა და ეკონომიკის გაქრობას შორის პერიოდისთვის, ისე მის შემდგომი პერიოდისთვის.
თუმცა, თუ ამას სწორად გავუმკლავდებით, შესაძლოა ზუსტად იმას მივაღწიოთ, რაც ყოველთვის გვინდოდა: მეტი თავისუფალი დრო და საკმარისი შემოსავალი ლამაზი და სრულფასოვანი ცხოვრებისათვის. სწორედ ამიტომ მიმაჩნია, რომ ამ იდეისთვის ინოვაციებში ინვესტირების გაგრძელება ღირს.
ცოტა ხნის წინ ამ ეკონომუმ საკუთარი ხედვა წარმოადგინა იმის შესახებ, თუ რა უნდა მოხდეს და რა მოხდება, როდესაც ხელოვნური ინტელექტი მრავალ სფეროში ადამიანებზე უფრო ეფექტიანი გახდება.